zaterdag 21 januari 2017

#WOT 2017 deel 3

Blauw 1) Beschonken 2) Dronken 3) Hemelsblauw 4) Hoofdkleur 5) Indigo 6) Kleur 7) Kleur op waterkraan voor koud water 8) Kleur van de regenboog 9) Plaats in Groningen

Het was een zaterdagavond een uur of elf dat ik ze voor het eerst zag. Zijn helder blauwe ogen. Nieuwsgierig keken ze me aan. Het waren de mooiste, helderste hemelsblauwe ogen die ik ooit had gezien.
De verpleegster temperde mijn enthousiasme een beetje, alle baby’s worden geboren met blauwe ogen Het was afwachten of ze blauw zouden blijven.
De tijd verstreek en zijn ogen bleven blauw. Bijzonder want zowel zijn vader als ik hebben geen blauwe ogen.

Het mooist aan zijn blauwe ogen vind ik dat ze als de lucht zijn. Soms licht, vol verwachting en blijdschap. Soms donker en onheilspellend als een lucht vlak voor een onweersbui of staalblauw met een zweem van grijs als voor een zware wintersbui. Al zijn stemmingen zijn af te lezen aan de kelur blauw die zijn ogen op dat moment hebben.


Ik hou van het blauw van zijn ogen. Van de buien die er in spiegelen. Van de wolken die komen en gaan. Van de heldere klaarheid in hun blik. Maar vooral houd ik van het heldere blauw als hij open en vol nieuwsgierigheid zijn ogen onderzoekend op de wereld richt.

vrijdag 13 januari 2017

#WOT 2017 deel 2

Frustratie ~ 1) Diep gevoelde teleurstelling 2) Ergernis 3) Gevoel van teleurstelling 4) Innerlijke belemmering 5) Onthouding 6) Ontzegging 7) Remming 8) Teleurstelling 9) Verduwing 10) Versmachting

Het is een van mijn grootste nachtmerries, een zorgvuldig uitgezocht cadeau wat binnen enkele dagen defect blijkt te zijn. Maar het kan erger. Veel erger. Een persoonlijk zelfgemaakt cadeau wat al na enkele dagen uit elkaar valt. Wat een frustratie is dat!



Het is mij gebeurd bij de grannydeken voor baby Roisin. Al na de eerste wasbeurt zat er een gapend gat in de deken waar ze zolang op hadden moeten wachten.
Natuurlijk weet  ik dat het kan gebeuren. Het is handwerk en daar kan een foutje insluipen. En dit zag er uit als een te kort geknipt en daardoor niet stevig afgewerkt draadje wat was losgekomen.






Mijn eerste reactie was behoorlijk laconiek. Mijn fout, kan gebeuren, breng maar langs dan repareer ik het wel even. Helaas bleek dat even repareren niet zo simpel. Hoe ik ook keek en dacht ik kon niet bedenken hoe ik van buiten naar binnen haaksteken makend deze granny weer heel zou kunnen krijgen. Er zat niets anders op. Ik moest een nieuwe haken en de kapotte door deze vervangen.

De nieuwe granny was zo gehaakt. Toen pas kwam de echte frustratie opzetten. Ik moest de kapotte granny losmaken van de deken. Om dat te kunnen doen moest ik in de deken knippen. Maar ik durfde niet.
Ik was zo bang dat ik de deken nog verder zou vernachelen dat ik het knipmoment maar bleef uitstellen. Tot vanochtend. Ik was behoorlijk flauw van mijn uitstel gedrag en zocht de benodigde spullen bij elkaar. Maar vlak voor ik zou knippen sloeg de twijfel toe. Ook raakte ik behoorlijk gefrustreerd dat ik zo dom was geweest een draadje te kort af te knippen waardoor ik nu dus in die mooie deken zou moeten gaan knippen. Toen kreeg ik een app van de moeder van Roisin met de vraag hoe het met de deken was.
Een duidelijker teken kon ik niet krijgen. Ik moest stoppen met zeuren en zelfmedelijden hebben en gaan handelen. Er wordt wel eens gezegd dat angst een slechte raadgever is maar dat is frustratie net zo goed.


Een half uur na het zetten van de eerste knip was de deken keurig hersteld. En de draadjes zijn extra stevig vastgezet.



donderdag 5 januari 2017

#WOT 2017, deel 1

Kans ~ 1) Blind geluk 2) Bof 3) Doelpoging 4) Fortuin 5) Gelegenheid 6) Gelukje 7) Gewaagde onderneming 8) Goede hoop 9) Gok 10) Gooi 11) Gunstige gelegenheid 12) Hazard 13) Kijk 14) Mogelijkheid 15) Perspectief 16) Preekstoel 17) Risico 18) Risicovolle onderneming 19) Sjaans 20) Spreekgestoelte 21) Toekomst 22) Toeval 23) Tref 24) Uitgelezen mogelijkheid

Persoonlijk word ik een beetje iebelig van het woord ‘kans’. Het is de laatste jaren zo ontzettend gehypet. Creëer je kansen! Pak nu je kans! Laat geen kans liggen! Alsof het om een tastbaar iets gaat.

Niets is zo ontastbaar als een kans. Wat voor de één een kans is, is voor een ander een reeds belopen pad. Of een b-keuze. Of een hindernisbaan. Of zelfs een onmogelijkheid.
Ook geloof ik niet in gemiste kansen. Als het echt een onmisbare kans was, komt er wel een ander mogelijkheid. Als je het echt voelt als een unieke kans is er wel een andere manier om hetzelfde te bereiken.

En laten we het vooral niet hebben over kansspelen! Buiten zelfhulpprogramma’s de grootste misbruikers van het woord ‘kans’. Als je niet meespeelt misdeel je je zelf want je ontneemt jezelf de kans miljonair te worden. Nu is sparen momenteel niet heel winstgevend maar als je twaalf maanden lang elke maand 15 euro in een ouwe sok stopt heb je aan het eind van het jaar in ieder geval 180 euro.


Ik besef dat ik ietwat zuur klink. Nee, dat is niet omdat we niets hebben gewonnen in de eindejaarsloterij. Het is de toon waarop ons wordt aangepraat dat kansen maakbaar zijn. Dat het leven maakbaar is. Dat alles wat je hoeft te doen kansen creëren en nemen is. En dat terwijl ik er van overtuigd ben dat het leven veel meer lijkt op een lukrake loterij.

zaterdag 17 december 2016

Wat ik hobby

Velen die mij volgen weten dat ik graag haak. Ik ben er mee begonnen toen ik net een paar weken was gestopt met roken. Mijn handen verveelden zich waardoor mijn hoofd steeds opnieuw eraan herinnerd werd dat ik niet meer rookte. Ik zocht dus een bezigheid om mijn handen in beweging te houden.
Na diverse dingen te hebben geprobeerd bleef ik haken. Dat was wat ik het leukste vond om te doen. En het ging me nog best aardig af ook. Niet dat ik echt supersnel of extreem vaardig ben. Maar wel goed en snel genoeg om leuke dingen te maken. En dat is mijn nieuwe verslaving geworden.

Ik mag graag denken dat ik van alles wat haak maar dat valt wel tegen. Het gros van wat ik maak valt in de categorie sjaal/omslagdoek (afhankelijk van de grootte van het project). Daarnaast maak ik wel eens iets anders. Zo heb ik voor zoonlief een set van polswarmers, muts en col gehaakt bijpassend bij zijn nieuwe winterjas.
Voor mijzelf haakte ik ook polswarmers en daarbij een heerlijk grote omslagdoek. Heerlijk als het ’s avonds zo kil is als ik de hond uit laat.














Ik heb ook vrij veel tijd gestoken in het haken van een ledikantdekentje/sprei. Het idee was erg leuk, de uitvoering was alleen iets meer werk dan ik van tevoren gedacht had. Het is opgebouwd uit allemaal vierkantjes genaamd granny’s. In totaal heb ik drieenzestig granny’s gehaakt in dertien verschillende motieven. Ik heb ze nu allemaal aan elkaar zitten. Er zit een afwerkrand om het dekentje. Er moeten alleen nog wat draadjes worden weggewerkt. Hoewel ik het geen erg vervelend werkje vind heb ik in dit dekentje onderhand al zoveel draadjes weggewerkt dat daar bijna meer werk in zit dan in het haken van de granny’s.

           

 En last but not least haakte ik een moorkop voor de banketbakkerij waar jongste stage heeft gelopen. Wat een priegelwerkje was dat. Maar wel gelukt. En de bakker was er erg blij mee. Hij mocht zo aan de spiegel van de bedrijfswagen, paste mooi bij de , jawel, moorkop op het dak.



             

donderdag 15 december 2016

#WOT deel 50

Dictee ~ 1) Bijzondere taalles 2) Dictaat 3) Diktee 4) Iets zeggend laten opschrijven 5) Schrijfoefening 6) Spellingsoefening 7) Spellingstoets 8) Spellingtoets 9) Speloefening 10) Speltest 11) Stijloefening 12) Taaloefening

Nee , ik doe niet mee aan het Groot Dictee. Ik vind het altijd nog al langdradig waardoor bij mij de verveling toeslaat. Ook vind ik dat de teksten en het woordgebruik verre van natuurlijk is. Ik snap dat er in een dictee lastig te spellen woorden dienen voor te komen maar het groot dictee lijkt vaak meer op een verbintenis van lastige woorden, barbarismen, encyclopedische termen en spelvalstrikken. Hoe anders herinner ik mij de dictees van de lagere school.

We zullen ongetwijfeld al eerder dictees hebben moeten maken maar mijn herinneringen eraan starten in klas vier. Meester Lunsing dicteerde wekelijks een paar zinnetjes in voorbereiding op de grote dictees voor een cijfer. En met die paar zinnetjes per week heeft hij in ieder geval mij behoorlijk geconditioneerd.
Wekelijks schreef ik woorden als onmiddellijk (denk erom, dubbel d dubbel l) enigszins (pas op, je hoort hem niet maar hij staat er wel) commissie (dubbel m) comité (deze niet, deze enkele m en denk om het streepje) haviken, monniken, twijfel en weifel op. Zoals je ziet hoor ik terwijl ik ze opschrijf het nakijkcommentaar weer. Grappig hoe die dingen zich in mijn geheugen hebben vastgezet.
Op de middelbare school kwam daar nog de plaaggeest van menig gymnasiast bij:  ad rem. Wee degene die het aan elkaar durfde te schrijven. De preek over klassieke talen en leenwoorden klonken nog dagenlang in de lessen Nederlands.
Aan deze dictees had ik zeker geen hekel. Ik was er goed in. Door de vele herhaling haalde ik geregeld een tien op deze spellingsoefening. Een simpele manier om mijn cijfer flink op te krikken.


Ook achteraf denk ik dat deze vorm van oefenen mij zeker heeft geholpen. Vooral ook omdat er zoveel veel gebruikte woorden werden geoefend. Nog steeds schrijf ik abonnee in een keer goed. En ook wijds en weids worden niet verwisseld. Ik zou ook niet durven. Daarvoor ga ik iets te prat op mijn meer dan redelijke beheersing van de spelling der Nederlandse taal.

maandag 12 december 2016

#WOT deel 49

Langzamerhand ben ik weer uit mijn schulp aan het kruipen. Ik had me niet bewust verstopt maar was zo druk met het echte leven dat ik bloggen, twitter en facebook gewoon vergat. Ik keek en las wel maar realiseerde me afgelopen week pas dat ik zelf zeer weinig actief was geweest met posten en reageren.
Nu is dit natuurlijk geen schande. Iedereen heeft wel eens tijd voor andere zaken nodig. Het is alleen wel lastig om zonder uitleg of verontschuldiging het e-leven weer op te pakken. Dat ga ik toch niet doen maar ik wil jullie wel in sneltreinvaart op de hoogte brengen van het leven in huize Stegink van de afgelopen weken.

Manlief en ik waren twaalf en een half jaar getrouwd. Dit hebben we met zijn tweeën gevierd met een dagje sauna. Een fijne hamam behandeling en heerlijk eten maakten de dag extra feestelijk.


Er is hier ontzettend veel gesnotterd. Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst zo ontzettend neusverkouden ben geweest. (Aan dit virusje heb ik trouwens een fantastisch kuchje overgehouden waardoor ik midden in de nacht nog wel eens wat paniek veroorzaak.) En zoals een goed mens betaamt heb ik manlief ook wat gegeven. Dus op een gegeven moment konden we wedstrijdjes zakdoekje vol snuiten houden.

Verder zijn er ontzettend veel tentamens en toetsen afgenomen. Oudste mocht aan de bak en heeft heel keurig enkel voldoendes gehaald. Tevens kwam er goed nieuws van zijn natuurkundeleraar. Hij mag de laatste toets uit havo 4 herkansen. Deze drukt zijn gemiddelde nogal.
Wat ook prettig nieuws voor hem is, is dat hij de rekentoets niet opnieuw hoeft te maken. Zijn voldoende van twee jaar terug is nog geldig omdat hij niet is blijven zitten of gezakt. Hierdoor hoeft hij dus ook de extra module rekenlessen niet te volgen. Scheelt weer tijd en moeite.

Middelste had het ook druk met toetsen. Ook hij zit in het examenjaar dus alle toetsen tellen mee in het PTA (programma van toetsing en afsluiting). Helemaal serieus lijkt hij dat nog niet te nemen. Morgen mogen we zelfs weer even op school in gesprek met hem en zijn mentor om hem hopelijk te laten inzien dat hij er echt niet met de pet naar kan gooien als hij straks naar het mbo wil.
Daar over gesproken. Woensdag heeft hij een meeloopdag op Landstede op de opleiding ICT. Leuk, maar ook best spannend. Hij gaat alleen heen. Vandaag hebben we de reis uitgezocht. Op zijn verzoek met de bus want dan kan hij in Meppel instappen en in Zwolle uitstappen. Geen overstap en stress van het vinden van de juiste bus in een grote menigte.

Jongste is een beetje een stresskip. Niet heel raar want hij heeft een heel druk en vol jaar. Dit schooljaar is namelijk een combinatie. Alle vakken volgen de havo 3 lijn en tegelijkertijd doet hij in vijf vakken vmbo-examen. En daarnaast loopt hij een keer per week stage. En zo af en toe, zo tegen de vakanties aan en zo rond de tentamenweek heeft hij veel moeite met de druk die dit alles met zich meebrengt. Dan weet hij zichzelf goed de put in te denken.
Gelukkig kennen wij hem. En kennen ze hem op school onderhand ook wel een beetje. Het is niet altijd eenvoudig om in dat puberbrein door te dringen maar samen komen we een heel eind.

En natuurlijk is er niet alleen drukte, stress en ziekte. Er is geknutseld. Het huis is in kerstsfeer. Er was een gala-avond. Er komt een excursie naar een Duitse kerstmarkt aan. Het is bijna tijd voor de traditionele Ambelt winterbarbecue en de verkoudheid is zo goed als verslagen.Ik heb gehaakt. Manlief en ik zijn 23 jaar samen. Er wordt onder het eten voluit verteld, gepraat, geplaagd en gelachen.
Kortom genoeg reden om zo trots als een pauw te zijn op mijn mannen en mij.

Pauw ~ 1) Dier 2) Fazantachtige vogel 3) Gedomesticeerde vogel 4) Haarlemse organist 5) Heilige dieren van Hera 6) Hoenderachtige 7) Hoenderachtige vogel 8) Hoendervogel 9) Middelgrote hoendervogel 10) Nederlandse politieke figuur 11) Nederlandse raadpensionaris 12) Raadpensionaris 13) Sierhoen 14) Siervogel 15) Sterrenbeeld 16) TV-programma vernoemd naar presentator Jeroen Pauw


zaterdag 19 november 2016

Koper

Weet je nog de ene dag
Jij en ik en ik en jij
De dag voor hemelvaart
De eerste warme dag van het jaar
Ik wilde een jurk
Dan wilde jij een auto
Eentje die je zelf mocht rijden
We namen een andere route dan de anderen
Zoals we dat eigenlijk altijd hebben gedaan
Onderweg genoten we van de jurk, de auto en elkaar
Zielsgelukkig



 
Ook na die dag hebben we een andere route gevolgd
Niet altijd geheel vrijwillig maar wel met heel ons hart
Het bracht ons dicht bij elkaar
Het dreef ons uit één
Maar de keuze van die dag bleef 
Ongewijzigd






Ik denk nog vaak aan die dag
Soms met weemoed
Soms met tranen
Maar ik weet
Stond ik opnieuw voor de keuze
Zou ik niets anders doen
Want jij en ik en ik en jij
Wij zijn die jurk en die auto
Onderweg op die andere route
Samen